عمر مفید

عمر مفید ما  واقعا چند سال است؟تا به حال به این موضوع فکر کرده اید؟تصور کنید که خداوند عالم به ما90 سال عمر داده است ،که در شرایط فعلی زندگی بشر ،زمان مطلوبی است.

20سال اول زندگی ،به  دنبال درس وبچگی ،وهنوز به مرحله ای از رشد نرسیده ایم که مفهوم زندگی را به معنای واقعی درک کرده باشیم.20سال آخر زندگی هم که دیگر زمان پیری است ودیگر توانی برای ما نمانده است که فردی سرزنده ،شاداب و اثر بخش برای خود و جامعه باشیم (البته هستند  افرادی که از این قاعده مثتثنی هستند)دو سوم از بقیه عمر مان که خوابیم یا در حال تفریح ومشغول سرگرمی های خودمان هستیم یعنی حدود 34 سال با این حساب از 90 سال عمر ،74 سال آن برای خودمان است و ما فقط 16 سال فرصت داریم تا آدم مفید و موثری برای جامعه ،خود وخانواده مان باشیم.

بنا بر این ،ملاحظه می کنید که عمر واقعی ما در مقابل عظمت هستی ،قدمت و تاریخ کره خاکی  و عظمت کهکشان ها چقدر کوتاه و ناچیز است.به عبارتی می توان گفت به اندازه یک پلک بهم زدن است ،و ما چه ساده همین زمان اندک را" که هیچ قیمتی برای آن نمی توان متصور" بوداز دست داده،و با تمام وجود آن را درک نمی کنیم.

 

هردم از این عمر می رود نفسی                      چون نگه می کنم نمانده بسی

 راستی این سوال اساسی مطرح است که چگونه می توان از این عمر اندک حد اکثر بهره را برد؟به عبارتی بایستی چه کار کنیم ؟ تا به عنوان عنصر ارزشمند و موثر ی از جامعه باشیم،و زمان مرگ نیز حسرت فرصت زمان ها ی از دست رفته را نخوریم.

 

آلبرت شوایتزر میگه:

هیچ فرد بشری نباید به بستر برود پیش از این که از خود بپرسد ،امروز چه کرده ام تا لیاقت داشته باشم که فردا هم زنده باشم.