تناقض در رفتار و قضاوت

 گاهی اوقات رفتاری و یا عملی در جامعه در شرایطی مورد تشویق و در زمان دیگر همان رفتارو یا عمل  مورد شماتت و سر زنش قرار می گیرد.مثلا مشاهده یا شنیده شده است که رفتار  یک نفرپس از رسیدن به یک چیزیا جایی(پست ،مقام و ..)به عنوان زر نگی تلقی شده است ود رموقعیت دیگر همان رفتار، به عنوان یک عمل رذیلانه و پست، مورد نکو هش و سرزنش واقع شده است.

واضح تر بگویم وقتی یک نفر با توسل به روش های مختلف (چاپلوسی،رابطه و فامیل بازی ، رانت ویا چند روش غیرمنطقی و غیر قانونی دیگر ) به مقام و یا پستی می رسد،افراد در شرایطی و در مقام مقایسه به تعریف و تمجید از او می پر دازند و می گویند چه آدم زرنگی است ،او از آب کره می گیرد!!.

همین آدم ها در شرایط دیگر وقتی پای انصاف ،وجدان و عدالت در میان است  از آن شخص به بدی یاد می کنند و از عمل او نا را ضی اندومی گویند : چه آدم چاپلوس و دورویی است ،او به واسطه رابطه و دوستی به این مقام رسیده و واقعا مستحق چنین پست و مقامی نبوده است .عجب مار مولک، فرصت طلب، و آدم روباه صفتی است.

راستی(صرف از رفتار و عمل قابل تامل آن فرد) این خصو صیات و رفتار متناقض گونه ما  چه چیزی را نشان می دهد؟ آیا این روحیات و رفتار نشان نمی دهد که ما هنوز  به  معیار ها و شاخص های دقیق و مناسبی برای ارزیابی از رفتار و منش دیگران دست نیافتیم؟یا به عبارتی ما هنوز به بلوغ و ثبات لازم برای قضا وت و ارزیابی نرسیدیم ؟

گاهی اوقات همراه با احساس و آن جور که دلمان می خواهد قضاوت می کنیم و در برخی موارد دیگر با عقل و منطقمان به قضاوت می پر دازیم، و این دو گانگی است .به هر حال  همان طور که عمل آن فرد غیر منطقی است نحوه قضاوت ما هم نیز جای تامل دارد. با این وصف این سوال اساسی مطرح است که چگونه می توان به درک  و معیار های درستی برای ارزیابی امورو تمایز عمل درست از نا درست دست یافت؟

 خدایا به ما کمک کن که با بصیرت وبا بهره گیری از معیار های درست حق را از نا حق تشخیص دهیم.