به نام خداوند زیبا یی ها

 سفر خوش گذ شت ،اما ......

  برای عرض ادب و دیدار پدر و مادرم و خواهران و برادرانم هم چنین لذ ت بردن از طبیعت زیبای شمال در روز تحویل سال به همراه خانواده عازم استان گلستان شد یم  .اگرچه فکر می کردم درآن روز بلیط اتو بوس  به دلیل شروع تعطیلات  نوروزی گیرمان نیاید اما خوشبختانه بلیط به راحتی گیرمان آمد و موفق به این سفر شدیم.سفر خوبی بود در کنار دید ار با اقوام به اسکله شهر بندر گز و هم چنین چنگل زیبای النگ دره شهر گرگان رفتیم .این جا هم بسیار زیبا و دیدنی است.حدود هفت روز آن جا بودیم وروز جمعه هفتم فروردین به تهران برگشتیم.

تمام ایران زیباست ،اما شروع بهار در سر تاسر شمال جلوه ای ویژه دارد.انگار زمین و زمان در حال سبز شدن هستند.وقتی بعد از طی مسافتی حدود دوو نیم ساعته از شهر تهران در مسیر هراز به نزدیکی های آمل می رسی انگار به سرزمینی دیگر قدم گذاشته ای  جاده ای با پیچ و خم های زیاد همراه با جنگل های زیبا که انصافا دیدنی و قابل ستایش است.

 به رغم این همه زیبایی (خدادادی) و موقعیت کم نظیر این نوار ساحلی در ایران متاسفانه بنا به دلایل زیر، توسط مردم و صاحبان مسولیت مورد کم مهری و کم لطفی قرار می گیرد و چنانچه فکری اساسی برای آن نشود بایستی با این نعمت خدادی خداحافظی کرد. وقتی به این منطقه سفر می کنی چند موضوع آد م را رنج می دهد:

 

1-آشغال و نایلون هایی و حتی نخاله هایی که در کناره( سر تاسر) جاده توسط مردم رها شده است.

 

2-در بخش هایی از مسیر(جاده اصلی) بین شهر های نکاو بهشهروقتی چشمانت را به سمت جنگل و رشته  کوه های کم ارتفاع می دوزی به جای دیدن مناظر زیبا با صحنه های ناخوشایندی مواجه می شوی .مشاهده می شودکه بخشی از تپه هاو کوه سرسبز برای استفاده از خاک و سنگ و احیانا ماسه های آن  توسط شرکت هایی شکافته شده و دستگاه ها و ماشن آلات مختلفی برای بهره برداری از منابع ذکر شده  در آن جامستقر شده است.

3- یکی دیگر از مسایلی که در سرتاسر نوار ساحلی (گیلان،مازندران و گلستان)آدم و رنج می ده رشد قارچ گونه تعمیر گاه های مختلف  وجور وا جور است که چهره این خطه را زشت نموده است.در این زمینه لازم لازم است تجربه ای که از نزدیک مشاهده کردم  ذکر نمایم:

 سال 86 به اتفاق خانواده برای یک سفر توریستی به  کشور ما لزی رفتیم دو شهری که ما برای بازدید توسط تور انتخاب کردیم کوالامپور و پینانگ بود.فاصله بین این دوشهر حدود 3.5 ساعت با اتو بوس وتوسط یک بزرگ راه زیبا به هم مرتبط می شود .مضافا مالزی از لحاظ آب و هوایی بسار مشابه شمال ایران است .در تمامی این مسیر حتی یک باب تعمیر گاه غیر از جاهای تعیین شده و محدود نمی بینی و جالب اینکه در این مسیر فقط دو مکان بسیار زیبا برای رفت (ودو مکان برای برگشت) برای استراحت وپذیرایی 15 دقیقه ای  ویا دریافت سوخت توسط خودرو ها از طریق پمپ بنزین پیش بینی شده است.

 

4-موضوع دیگر وجود رستوران های جور وا جور ، متعدد و غالبا بی مسولیت و غیر بهداشتی است.راستی چه کسی باید با این مشکلات رستورانهای توی راهی برخورد کند.چند ین سال است که این مسایل رادر تمامی مسافرت ها می بینم و متاسفانه هیچ قدم اساسی برای حل ریشه ای این مشکلات بر داشته نشده است.

5-فاضلاب اکثر شهر های ساحلی بدون تصفیه به دریای خزر می ریزد وبه این دلیل غالب او قات سال آب دریا آلوده است.به این ترتیب در فصل تابستان نیز امکان شنا کردن از بین رفته است .البته تمامی کشور های ساحلی  خزر با این مشکل مواجه اند.آیا زمان آن نرسیده است که برای جلوگیری از روانه شدن فا ضلاب شهرهای ساحلی به دریای مازندران فکر و اقدامات اساسی بشود.

  

از یک میلیون وششصدوچهل و هشت هزار کیلومتر مربع مساحت کشور تنها حدود سه و شش دهم(3.6) درصد یعنی حدود 58677 کیلومتر مربع ازآن راجنگل های انبوه تشکیل می دهد و این چندان زیاد نیست .لازم است با اقدامات موثر هم چون چشمانمان از آن مراقبت کنیم .آیا این طور است؟

 بیایید فکر کنیم چگونه می توان از این خطه زیبا وحتی از تمامی مناطق طبیعی ، زیباو تاریخی ایران  به نحو احسن محافظت کرد. حداقل کاری که می توانیم انجام دهیم این است که با دستان خود محیط زیست را با ریختن اشغال آلوده نکنیم ونگذاریم دیگران نیز این کار را انجام دهند. شاید با این اقدام اندکی از اشتبا هات گذشته خود را جبران کنیم و بگذاریم این گنجینه ارزشمند برای آیندگان نیز بماند.

به هر حال برای حل  این گونه مشکلات  که بعضی از آنها در سرتاسر جاده ها ، منا ظر و طبیعت ایران دیده میشود لازم است فکری اساسی بشود   یکی از اقدا مات دراز مدت و اساسی در این زمینه فرهنگ سازی و تغییر نگرش مردم برای حفظ محیط زیست وافزایش دلبستگی آنان به طبیعت است.

 هر برت مارشال مک لوهان(1980) اندیشمند ارتباط شناس کا نادایی می گوید:

روی زمین این سفینه فضایی مسافری وجود ندارد،همه ما خدمه آن هستیم.