فقط ده ثانیه از وقت خود را صرف دیگران کنیم

همه ما می دانیم که چقدر از عمر ما بیخودی در جا های مختلف نظیر صف نان,در بانک ها , صف اتوبوس زمانی که منتظر اتو بوس هستیم,هنگامیکه پای تلویریون می نشینیم و گاهی او قات فیلم یا بر نامه ای  بی خاصیت می بینیم و یا زمانی که در مطب دکتر بعضی وقتها چند ساعت می نشینیم تا نوبت ما شود بدون اینکه برای این وقت ها برنامه ای داشته باشیم تلف می شودو اگر بگردیم از این دست فرصت ها و زمانی از عمر ما که بیهوده تلف می شود را بشماریم از شمارش خارج است و جالب اینکه کمتر کسی پیدا می شود که برای این زمان از دست رفته آه و افسوس بخورد و یا اینکه در استفاده از این زمان عجله یا بر نامه ای داشته باشد.من این مطلب را برای کسانی یاد آوری میکنم که صد ها ساعت از عمرشان را این گونه هدر می دهند بدون اینکه اندکی بابت این موصوع دلواپس باشند اما در هنگام رانندگی بسار عجول مضطرب و حاضر نیستند حتی ده ,فقط برای مدت ده ثانیه سرعت ماشینشان را کاهش و توقف کنند تا عابر پیاده ای که در چند قدمی ایشان در حال عبور از عرض خیابان است عبور کند.من بار ها و بار ها شاهد بودم و حتی برای خود من اتفاق افتاده که در خیابان های فرعی ,هنگام عبور از عرض خیابان برخی  رانندگان خود رو عبوری به جای توقف چند ثانیه ای بر سرعت خودرو خود اافزوده و بعضابا فاصله میلیمتری از کنار آدم رد می شوند.و یا وقتی در حال رانندگی هستی , برای عابر پیاده ای که در حال عبور است اندکی توقف می کنی و بلا فاصله راننده پشت سرت بوق,بوق میزند که چرا حرکت نمی کنی  راستش را بخواهید این رفتار برخی ها جای تامل بسیار دارد,و بایستی  دایما از خود بپرسیم که چرا مادر برخی از جا ها که  برای از دست رفتن بخشی از عمرمان که بیهوده تلف می شود هیچ حساسیتی نداریم اما در جایی که به حقوق شهر وندی دیگران و منافع جامعه مر بوط می شود کم صبر و عجول و بی گذشتیم؟ و حتی حاضر نیستم به خاطر دیگران و حتی به خاطر خودمان فقط ده ثانیه صبر کنیم

 

 

                                غلامرضا لشکربوکی 9 اردبیهشت 1393